Beste lezers,

Onderstaand verhaal komt van Judith van El Amigo Fiel. Zoals u zult lezen verkeren zij in behoorlijke nood en doen ze een beroep op ons.

Als u een donatie wilt doen kunt u dat via GINN doen. Rekeningnummer 534240402, t.n.v. GINN te Oss, onder vermelding van EAF aug. 2009.Wij zullen dit dan weer overmaken naar hun rekening. Internationale boekingen kosten ongeveer € 25,-. Deze kosten nemen wij voor onze rekening.

Wij danken u alvast hartelijk voor uw bijdrage.

Met vriendelijke groet,
Henny van Doorn.

27 juli 2009
Zomer in Zuid Spanje, Andalusïe, bloed en bloedheet. Alles gaat wat langzamer, de mensen houden nu een echte sïesta, anders trekt niemand het tot laat op de avond.'s Avonds om een uurtje of tien begint het pas lekker te worden buiten, binnen is het alleen te doen als er een airco is of een sterke ventilator. Temperaturen van 40 graden en hoger zijn aan de orde van de dag. Soms stijgt het kwik tot 45 graden en augustus moet nog komen...

In diezelfde hitte vinden we nog steeds honden op straat, misschien wel meer als anders. Ook hier weten een hoop mensen niet wat te doen, als ze lekker van een vakantie willen genieten. Wat doen we nu met de hond? Of misschien vragen ze zich dat wel niet eens af, misschien worden daar niet eens woorden aan vuil gemaakt. Vuilcontainers, slootjes waar nog een streepje water in stroomt, uit de auto gooien of gewoon de straat op, zijn de algemene plekken waar wij honden vinden. Vooral pups zijn de dupe op dit moment. De afgelopen tijd hebben we ontzettend veel pups binnen gekregen. Afgelopen zaterdag zat er weer eentje aan het hek gebonden met een touwtje terwijl we aan het schoonmaken waren. Toen we weg wilden gaan zagen we het arme diertje zitten, bibberend van angst, oogjes die ons aankeken alsof ze wilde zeggen: ik heb niets gedaan hoor, het is niet mijn schuld dat ik hier zit, ik begrijp het ook allemaal niet.....

Sinds april van dit jaar hebben we ruim 30 pups opgevangen. Bijna allemaal waren ze iets tot ernstig verzwakt, allemaal hadden ze medische verzorging nodig. Zeker de helft van alle pups hebben aan het infuus gelegen, omdat ze uitdrogingsverschijnselen hadden. En allemaal hadden ze medicijnen nodig om beter te worden, aan te sterken of omdat ze onder de wondjes zaten. Niet allemaal hebben ze het gehaald, helaas. Pups zijn erg kwetsbaar en kunnen binnen een paar uur zwakker worden. 4 Pups hebben we verloren aan verschillende ziektebeelden. Soms denk je, hé, dat gaat de goede kant op met deze pup en de volgende morgen kan zo'n pupje alweer verzwakt zijn of erger.
Het maakt het er ook niet makkelijker op dat ze in de opvang leven tussen alle andere honden. Helaas hebben wij geen quarantaineruimte speciaal voor de pups, dat missen we nu wel heel erg. Natuurlijk doen we ze zoveel mogelijk bij elkaar, maar we zitten overvol en soms moet je een pup met een wat oudere hond plaatsen, omdat er gewoon geen mogelijkheden meer zijn.

Dat maakt dit werk soms erg frusterend. We willen zó graag de honden de beste zorg geven, maar vaak is het behelpen met de materialen en de financïen die er zijn. En vooral dat laatste, de financïele situatie van de opvang is op dit moment erg krap. Zo krap zelfs dat we echt met onze handen in het haar zitten en niet meer weten hoe we de openstaande rekeningen moeten gaan betalen.
Door alle medische verzorging van hoofdzakelijk de pups de laatste maanden, staat er een rekening open van ruim € 700,-- bij de dierenarts. Het voer dat we hier in het dorp kopen, welliswaar met een korting, is ook nog niet allemaal betaald. Er zal een dag komen als het zo doorgaat, dat we een radicale en treurige beslissing moeten nemen. Deuren sluiten...
De lokale bevolking kent ons nu wel en weten wat we doen in de opvang, maar het lijkt wel of het nieuwtje er een beetje af is. Ondanks onze regelmatige info die we verspreiden per flyers, lootjes die we verkopen en vooral mensen inlichten over wat we doen en dat we daar geld voor nodig hebben omdat we geen enkele subsidie ontvangen, zijn de mensen niet meer zo enthousiast als in het begin. Natuurlijk speelt ook de crisis een rol, die is hier erg hard aangekomen en nog harder aan zal komen met de tijd. Het is een arm gedeelte van Spanje, het armste feitelijk, dus de economische klap is hier dubbel hard aangekomen. Toch blijven we ons best doen en proberen we nog steeds om eurootje bij eurootje bij elkaar te schrapen om de opvang levend te houden. Maar zonder reserve zal het heel moeilijk zijn om dat nog lang vol te houden.

Deze update schrijf ik om jullie een klein beeld te schetsen hoe het ervoor staat, in wat voor situatie we hier verkeren. Ik hoop hiermee te bereiken dat als jullie dit lezen misschien een donatie willen doen aan onze opvang. Al is het maar een paar euro, alle beetjes helpen en met alle beetjes zouden we dolblij zijn!
Het laatste wat we willen is stoppen met deze opvang, het opgeven. NEE..dat niet alsjeblieft.

Wat zouden de honden dan moeten die gedwongen worden op straat te zwerven of die gedumpt zijn en in slechte gezondheid zijn, of die mishandeld worden en waarvan wij regelmatig tips krijgen. Gaat de politie daar dan alleen heen? Nee, ik denk het niet, sterker nog, ik weet het zeker. We moeten ze vaak pushen om met ons mee te gaan. Meestal hebben ze daar geen zin in of hebben andere smoesjes. Terwijl ze verplicht zijn om te gaan, maar wie maalt daarom in dit grote Europese land, lid van de Europese Unie waar eigenlijk overal dezelfde regels en wetten moeten gelden. Wie controleert dat in hemelsnaam?
Niemand! Helemaal niemand, want hier doen ze gewoon waar ze zin in hebben. Hier hebben ze maling aan Europa, zij zijn Spanje! En dat is het enige dat telt!

Meneer Franco heeft duidelijk zijn stempel gezet op dit volk en de erfenis is nog steeds zeer levend. Geen Europees parlement dat daar verandering in kan brengen.
Natuurlijk kunnen wij dat ook niet als zijnde een kleine dierenopvang. Natuurlijk kunnen wij ook geen wonderen verrichten met onze denkwijze over de behandeling van dieren. Maar toch, sinds we hier begonnen zijn bijna drie jaar geleden, zien we wel verandering in mentaliteit bij veel mensen. We zien wel dat mensen het nu vaak beter begrijpen, weliswaar op hun manier, maar het is een begin.

Toen ik laatst met mijn eigen honden aan het wandelen was, zag ik een man op zijn brommer met 6 Galgos erachter aan, aan riemen. We praatten wat en ik zei dat ik in de opvang werkte. Later kwam ik hem tegen en hij wilde graag laten zien waar hij zijn Galgos houdt, hij wilde graag dat ik zag dat hij goed voor zijn Galgos zorgt. Vlak voor ik wegging, liet hij me een map zien met al de entingsboekjes en de chipnummers van zijn honden erin. Trots was hij toen hij me dat kon laten zien. Prachtig toch? Dat is precies wat we willen bereiken, dat de mensen hier gaan inzien dat het nodig is om je hond, of dat nu een Galgo is of een mix of een ander ras, goed te verzorgen, voorziet van de nodige entingen en een chip. Dat zij degenen zijn die de verantwoording voor hun eigen honden dragen.

Om dit werk voort te kunnen zetten, hebben we jullie hulp nodig. We willen niet stoppen met dit werk, het voelt te goed om honden te redden, om mensen anders te laten denken door ze te informeren. Maar we kunnen dit niet zonder jullie hulp! Dan zullen we de deuren moeten sluiten op korte termijn en dat willen we ten alle tijden voorkomen!
Na alles wat we hier in dit kleine dorp al bereikt hebben (zie ook de link projecten) willen we graag doorgaan. Als wij stoppen is hier niets meer waar de honden heen kunnen. Dan blijft het dodingsstation over waar ze ijskoud en onder erbarmelijke omstandigheden afgemaakt worden.

Help ons alstublieft met een donatie, klein of groot, alle beetjes helpen.
U kunt nu ook doneren via Paypal.

Alvast hartelijk bedankt namens de honden!!

Vriendelijke groeten,
Judith Veldkamp