Hoi allemaal,

Vanochtend zijn Henny en ik op de belachelijke tijdstippen van respectievelijk 4.15 uur en 4.30 uur onze bedjes uit gekomen om een transport van PAWS op te vangen. Om half 8 zaten we bij Resy, alle drie met dikke oogjes, aan een bakje (toen al) welverdiende koffie en na een half uurtje kwamen superstoere Bernd en Margret met een bus vol hondjes. Deze mensen zijn al ruim op leeftijd, maar vreten kilometers of het niks is en zijn altijd vrolijk en gezellig. Onze hondjes werden uitgeladen, samen met een mixje dat morgen op doorreis mag, over elke hond werd wat verteld en een grapje gemaakt, en hup daar vertrokken ze weer, om gauw de overige hondjes naar hun eindbestemming te brengen.

Voor ons bleven achter Kahn, Capri en de puppen Dino en Megan.

Kahn is een hele lieve, sociale jongen, Galgo-met-een-vleugje-van-iets-anders, die zonder problemen bij PAWS in de roedel van 13 meeliep maar wel af en toe zijn mannetje staat. Het was erg moeilijk om een foto van hem te maken, omdat hij aan mijn been plakte en mijn gezicht overlaadde met kusjes zodra ik ging zitten.

Capri is een “gekke noedel” volgens Margret, een actief en sociaal meisje, vrolijk en speels, die zich de kaas niet van het brood laat eten! (in tegenstelling tot Lucia, maar daar kom ik zo op) Toen ze werd los gelaten op het veld en daar in het midden een enorm bot zag liggen, veranderden haar pupillen in hartjes, en ik heb haar verder niets anders meer zien doen dan knabbelen.

Tja, en dan Dino en Megan. Acht pootjes, twee staartjes en 4 veel te grote oren, met nog wat lijfje ertussen. Beweeglijke en brutale kleine hooligans voor wie werkelijk niks veilig lijkt te zijn. In de paar uur die ik met ze door heb gebracht zetten ze zonder problemen hun tanden in (op Mildert) zowel de zakken puppyvoer als de kartonnen display waar die in stonden, hun nieuw uitgezochte riempjes en de rieten stoelen, (in Henny’s auto) de dozen met verpakt puppyvoer, enkele kleedjes en een muilkorf, (mijn huis) mijn planten en bloemen waar ik – dank aan Timo de Tuinman – lang voor heb moeten sparen. De stammetjes en stengels werden vakkundig kort boven de grond afgeknaagd, enkel onderbroken door het blaffen naar de tuinkabouter, en af en toe werd ik onbegrepen aangestaard door 4 kraaloogjes waaronder sprietjes Gebroken Hartjes en Japanse Aster tussen vlijmscherpe tandjes bungelden.

Lucia is ze op komen halen, en haar boterham met kaas die op tafel stond werd keurig op afstand geschat en besprongen met een aanloop, waarna er precies uit het midden een keurig driehoekig hapje ontbrak.

Afijn, ik wens Lucia heel veel succes en plezier met deze opdondertjes, hou je ons op de hoogte?

Ik doe verder heel weinig meer vandaag...

Groetjes, Fleur