Bent u de winter ook zo zat?
Ik wel in ieder geval. Ik zit met smart te wachten op de dag dat het warm genoeg is dat mijn honden zonder jasjes de deur uit kunnen.
Vier keer per dag 4 honden jasjes aan en uit is echt niet leuk meer en dat hebben mijn honden haarfijn in de gaten. Zodra het uitlaattijd is zijn ze wel enthousiast om mee te gaan, maar zodra ze die jasjes zien gaan ze weer liggen en zijn ze niet vooruit te branden.
Vijftien minuten verder zijn de dames aangekleed en dan kan ik me in mijn jas steken.
Dan de volgende ronde: als het heeft gesneeuwd en er is gestrooid dan doet dat zeer aan de voetkussentjes, zeker als daar wat scheurtjes in zitten. Belangrijk is dan om deze kussentjes in te smeren met wat vaseline. Dit doe ik buiten als ze de jasjes en halsbanden en riemen aan hebben. Zestien pootjes om in te smeren is ook geen grapje meer. De ene doet nog meer zijn best om te ontsnappen dan de andere. Na zo’n twintig minuten zijn we klaar om te wandelen. Zucht. En dat vier keer op een dag.
Mijn dames hebben heerlijke warme jasjes en dat is ook wel nodig met deze koude temperaturen. Ondanks deze jasjes voel ik ze tijdens de wandeling rillen van de kou. Ik hou de wandelingen dan ook wat korter dan normaal. In een recordtempo doen ze hun behoefte om maar weer snel naar hun warme mandjes en kleedjes te kunnen gaan.
Het is wel te merken dat ze minder energie kwijt kunnen tijdens deze wandelingen. Mijn kamer wordt gebruikt als een soort hindernisbaan, het vloerkleed als een zandbak waarin gegraven kan worden en als het bijzonder koud is wordt er in de gang geplast. Met dat laatste ben ik echt niet blij en dat laat ik dan wel merken.
Och, nog een paar weken en dan begint de lente, ik zit de dagen te tellen en mijn honden ook.
Onze windekindertjes zijn nu eenmaal geen honden voor extremen. Niet te koud en niet te warm en dan zijn ze op hun best. Geldt dat ook niet voor ons mensen?
Ik wens u een goede week toe en hopelijk met wat hogere temperaturen.
Groetjes Henny.