Gouden Mandje - Canijita

Mijn gouden mandje

Vraagt u zich wel eens af hoe het nou gaat met de hondjes die geadopteerd zijn? In onze rubriek "Mijn gouden mandje" ziet u hoe het met de GINN hondjes gaat. Wilt u ook vertellen hoe het met uw pas geadopteerde lieve langneus gaat? Stuur dan uw verhaal (foto's zeer welkom!) onder vermelding van "Mijn Gouden Mandje" naar: info@greyhoundsinnood.nl. We plaatsen ze dan in volgorde van binnenkomst, zodra er ruimte is op de site.

Vandaag een kijkje in de mand van: Canijita. (Ze heet nu Flynnder.)

Hier een berichtje uit Zwolle waar ruim 4 weken geleden Flynnder (voorheen Canijita) haar intrek nam. En wat hebben we het met elkaar getroffen!
 
De terugweg en thuiskomst waren natuurlijk spannend voor beiden en eenmaal binnen was Flynnder doodop, maar had geen idee dat je als hond op bedjes, dekentjes en kussens mocht liggen en viel staand in slaap. Dan breekt wel je hart, kan ik je vertellen! Het heeft een dag vol aanmoediging en voordoen (jazeker...) geduurd voordat ze in de gaten kreeg dat het écht mocht. Uiteraard heeft ze toen maar gelijk de bank in beslag genomen, samen met haar vriendinnetje Daisy. Gelukkig mogen we er allemaal nog bij, mits je haar buikje kriebelt of anderszins (tja.. voor wat hoort wat..)
 
Ze kan erg goed met onze jongens en heeft met onze jongste zelfs een voorzichtige band opgebouwd. Naar vreemden is ze op z'n windhonds afwachtend, maar bezoek wordt wel zwiep-staartend verwelkomd. Zelfs met de poezen geen enkel probleem, ze is er zelfs een beetje bang voor. Vooral als ze tussen haar benen doorlopen... Dan kijkt ze je aan met grote hertenogen en lijkt een beetje te zeggen: “ik wacht wel even tot dit overgaat...”
 
Vanaf dag één is ze zindelijk geweest en trekt zich enorm op aan de Chinese naakthond die al bij ons woonde, Daisy. Daisy heeft haar echt de weg gewezen, hoe klein ze ook is! Moet er wel bij zeggen dat Daisy zich nu buiten ook wel achter Flynnder verschuilt. Toch wel handig zo’n grote, zwarte vriendin met al die opdringerige labradors in het park. Ze doen alles samen, slapen, eten, spelen. Daisy ligt dan ook met regelmaat óp Flynn, want je begrijpt: Dat is lekker warm.
 
Het enige waar Flynn niet van gediend is, is regen. Ik verdenk haar ervan dat ze overleg heeft gehad met Daisy, want die stelt ook een acute wandel-weigering in als er ook maar iets dreigt te gaan vallen. Gelukkig hebben de dames al een strandbed gereserveerd aan de Italiaanse Riviera waar we over een paar weken naar toe gaan, want ze gaan uiteraard mee!
 
Inmiddels hebben we, na geoefend te hebben op een gesloten terrein, zelfs onze eerste stapjes gedaan naar los lopen! Ze doet het fantastisch! Vooral in het bos vind ze het heerlijk om een beetje te slenteren; hier snuffelen, daar snuffelen en verder lekker bij de roedel blijven. Als we bij een open terrein komen moet er natuurlijk even een rondje geracet worden, maar dan gewoon weer lekker bij ‘the pack.’
 
Al met al, we zijn allemaal dolgelukkig met elkaar en hopen dat we nog lang van elkaar mogen genieten!
 
Met hartelijke groeten,
 
Familie Korzaan

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen