Ze vertellen heel wat

GINN heeft weer een succesvolle reünie gehad. Op de site en in de het blad “de Greyzette” is daar alles over te lezen. Helaas moesten wij op het laatste nippertje verstek laten gaan. We waren op de ochtend van vertrek onverwacht verhinderd. Een scheurtje in de rib van het vrouwtje bleek een te grote belemmering voor een lange rit. Heel jammer, want Miller had ik al verteld met de auto mee te mogen en dat is voor haar het summum van plezier.

Hopelijk worden veel mensen weer gestimuleerd om een hond te adopteren. Als je op de tv, internet of in bladen wederom geconfronteerd wordt met dierenleed, dan besef je weer hoe broodnodig iedere vorm van hulp kan zijn.

Op de GINN site zijn er tegenwoordig zeer leuke hondenfoto's te vinden. Wat een poses nemen die beesten toch aan. Net alsof ze daarmee willen zeggen, “hoera ik ben ook geadopteerd, nu mag ik ook aan een leuk leven beginnen”. De meeste honden hebben echte snuitjes. Met hun snuitjes vertellen ze meer dan veel mensen met woorden kunnen doen.

Miller verteld ook met haar snuitje. Maar als haar domme baasjes het dan nog niet snappen, dan komen er allerlei klanken uit. Om iets goed duidelijk te maken tikt ze eerst met haar snuitje tegen ons aan en begint dan te loeien alsof ze zeggen wil, “zie je het eindelijk”.

Ze kan ons ook op een geweldige manier negeren. Net alsof we niet meer bestaan. Zelfs een lekker koekje helpt dan niet meer, want die kwakt ze gewoon op de grond met een nijdig gebaar.

Galgo's groeien pas als ze eenmaal geadopteerd zijn. Dan komen de leuke karaktertrekjes, dan leer je ze pas goed waarderen.

Een vriendin van ons uit Gent heeft onlangs haar derde hond geadopteerd. Een jonge Galgo met de prachtige naam Higgins. Een vrolijke snuiter die werkelijk probeert iets te vertellen. Waarschijnlijk zegt ook hij, “hoera, ik heb een warm mandje”.

Zouden ze ook nog een Eliza adopteren? Dan is de cast van de musical “My fair lady” bijna compleet.

Ingeborg.