18 maart 2008

Hoe is het nu met Loeloe?

Met Loeloe gaat het gelukkig prima. Ze herstelt goed. Haar vachtje begint weer aan te groeien en ook
haar staart(je) is genezen.

Zelfs haar baknijd is helemaal verdwenen. Ze hoeft haar eten niet meer te verdedigen, want ze kan haar buikje heerlijk vol eten en ook dan is er nog zoveel over.

Ze krijgt weer vertrouwen in het leven en je merkt dat dan ook aan haar. Ze is gek op mensen en haalt nu graag haar knuffeltjes en geniet hier zichtbaar van.

Loeloe is zeer sociaal naar de andere honden.
Ze is gewoon een dot van een hond, ondanks alles wat haar aangedaan is en zelfs zonder staartje is ze zooooo mooi!!

Wilt u adoptiepagina zien, klik dan hier.

Dierenleed van eigen bodem.

Op 29 januari zagen wandelaars dat er met grote haast een hond uit een auto gehaald werd en aangebonden bij asiel "De Reddingsboei" te Geleen. Full speed vertrok de auto, zó snel dat men het kenteken niet kon noteren, jammer......
Men vond een uitgemergelde windhond met vele rode en kale plekken en een vers gebroken staart.
Waarschijnlijk is haar staart bij het inladen tussen de klep en de auto klem komen te zitten.

Liefdevol werd dit meisje door de medewerkers van "De Reddingsboei" opgevangen en met hun dierenarts in contact gebracht. Amputatie van de staart was noodzaak en meteen werd dit meiske behandeld
tegen schurft. Omdat we een goede jarenlange samenwerking met dit asiel hebben en elkaar wederzijds zoveel mogelijk proberen te helpen, was ik al snel op de hoogte."De Reddingsboei" zou deze hond in quarantaine houden en GINN zou haar zo snel mogelijk overnemen, steriliseren en gereed maken voor adoptie.

Vandaag was het zover, Loeloe mocht mee naar Nederweert. Eerst nog even een bezoekje aan onze dierenarts in Heythuysen, waar ze voor 100%- tige zekerheid een medicinale shampoo meekreeg, waarmee ze direct gewassen werd. Ze liet het allemaal zonder problemen toe en genoot er zelfs een beetje van. We besloten haar even alleen ( gezien het late tijdstip en haar baknijd) in de reuenruimte te laten.
Hier kan ze zoveel eten als ze wil en dan is meestal na enkele dagen de baknijd voorbij.
Tevens hadden we verse botten neergelegd en die verkoos ze zelfs boven het voer en dat is een goed teken! Loeloe heeft immer de kap om moeten houden, als de kap bij "De Reddingsboei" afgedaan werd, ging ze meteen bijten in haar velletje, stress of jeuk? Afgezonderd zitten als je een windhond bent, geeft grote kans op stress. Daarom heb ik haar hier uit voorzorg een opblaasbare rolkraag omgedaan,
Loeloe maakte er geen enkel probleem van. Observatie zal duidelijk maken of die nog even moet blijven zitten of dat ze nu beter in haar (deels kale) velletje zit.
De medewerkers en vrijwilligers van "De Reddingsboei" vonden dat Loeloe er al goed uitzag, Jan en ik hadden niet eerder een hond gezien die er qua velletje zo slecht uitzag!

Wij hopen voor dit arme ding snel een warm mandje te vinden en ik ben er zeker van dat dit weerom gaat lukken. Voor het weekend wordt Loeloe gesteriliseerd en kan ze verder klaargemaakt worden voor adoptie. Haar leeftijd is 3, hooguit 4 jaartjes jong en vooralsnog lijkt ze een heel prettig en trouw karakter te hebben.
Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat mensen in Nederland ZO slecht voor hun hond zorgen, beseffen deze mensen wat ze deze geweldige hond hebben aangedaan? Misschien herkent iemand dit meisje wel en wil de vorige eigenaar aanspreken op zijn "zieke" gedrag?

Bij deze bedank ik alle mensen van "De Reddingsboei" voor hun goede zorgen en prettige samenwerking en ook GINN, die NOOIT de ogen gesloten heeft voor het leed van deze honden uit eigen land,

Resy Haanen.