Hoe vreemd een balletje kan rollen, of...een onverwachtse reddingspoging.

Als fervent fotograaf heb ik me enige tijd geleden aangemeld bij een van de grotere internationale foto websites. De bedoeling van zo'n site is een zo groot mogelijk publiek te krijgen voor de eigen foto's en wellicht gelijkgezinden te ontmoeten. De site kiest op een voor mij onbegrijpelijke manier, dagelijks de meest populaire foto's en geeft deze extra aandacht.
Meestal een leuk tijdverdrijf, de meest waanzinnige foto's van over de hele wereld komen voorbij.
Totdat tot mijn grote verbazing afgelopen zaterdag deze foto in het zonnetje kwam te staan. Vermoedelijk kunnen alle Galgo liefhebbers zich voorstellen waarom.



Na het lezen van het voor mij onbegrijpelijke Spaans, kwam ik tot de conclusie dat ik nergens het Spaanse woord voor rescue tegen kwam, sterker nog, geen enkele indicatie dat de Galgo anders werd gezien dan als een interessant onderwerp voor een leuke foto.

In de reacties zag ik meer en meer foto's verschijnen die welliswaar fotografisch verschrikkelijk verantwoord waren, maar mijn vrijwilligershart ineen lieten krimpen.
Grote ogen, vol vertrouwen, een veel te smal snuitje, te veel wervels zichtbaar. Geen twijfel mogelijk, dit meiske zwerft al enige tijd door de straten van dit stadje. Al mijn instincten beginnen gelijk te werken, die Spanjaarden, staan met een groep dit meiske te fotograferen en niemand die iets doet, daar moet ik op reageren, dus verder, waar zwerft dit hondje.
Ik zie dat dit een fotografen 'meet' was, niet ver van Scooby en niet enkel dat, de foto was nog geen 2 dagen oud. Fermin reageerde gelijk. Het was vlakbij, hij zou de volgende dag, 's zondags, gaan rondvragen en zoeken. Helaas heeft hij haar niet gevonden, maar van opgeven is geen sprake. Veel van zijn leerlingen komen uit de bewuste plaats, iemand moet haar gezien hebben.
Fermin geeft niet op. Elk hondje is het waard gered te worden.
En dus kan en wil ik ook niet opgeven, hopend dat dit meiske voor de kerst veilig is.
Kon ik me het financieel veroorloven dan zou ik nu al toe zeggen dat ze hier haar mandje heeft gevonden.

Maar voor nu houd ik mijn vingers gekruisd en zeg ik schietgebedjes in de hoop dat ze gevonden wordt.

Groetjes,

Petra


 

Copyright Greyhounds in Nood

Terug naar Menu
Teller vanaf 31-8-2005