Dit is een origineel persbericht.

Veel vakantiegangers worden op hun vakantiebestemming geconfronteerd met zwerfdieren. Een bekend voorbeeld is het grote aantal honden dat in Zuid Europa na het ren- en jachtseizoen op straat belandt en dan een zwervend bestaan leidt. Soms wordt besloten een zwerf- of asieldier mee te nemen naar Nederland of België om het dier bij ons een fijner dierenleven als huisgenoot te geven. Er zijn ook veel organisaties die begaan zijn met het lot van zwerfdieren of dieren in buitenlandse opvangcentra. Zij halen dieren naar Nederland of België en plaatsen die door middel van adoptieprogrammas bij adoptiegezinnen.Het is begrijpelijk dat het leed van zwerf- en asieldieren veel mensen raakt. Desondanks raden diverse partijen uit de gezelschapsdierenbranche het meebrengen van zwerf- en asieldieren uit vakantielanden naar Nederland of België ten zeerste af.

Een tweede reden is dat sommige ziekten van dieren op mensen worden overgedragen. Deze ziekten worden ook wel zoönosen genoemd. Een bekend voorbeeld is hondsdolheid, ook voor mensen een potentieel dodelijke ziekte.

In 2007 werd in België hondsdolheid vastgesteld bij een jonge hond die ingevoerd zou zijn vanuit Marokko en niet gevaccineerd en gechipt was. In 2008 werd in Frankrijk hondsdolheid vastgesteld bij een hond die eveneens afkomstig was uit Marokko. Dat hondsdolheid een actuele bedreigende ziekte is blijkt wel uit het feit dat op 25 april 2008 in het Verenigd Koninkrijk een pup is overleden aan deze ziekte. De pup maakte onderdeel uit van een nest pups dat door een stichting uit  Sri-Lanka was geïmporteerd. Men heeft de overige pups inmiddels laten inslapen en de verzorgers staan onder medische behandeling.

Een ander voorbeeld is echinococcose. Zoönosen zijn niet altijd direct herkenbaar. En dat kan een onaangename verrassing voor zijn nieuwe houder betekenen.

De derde reden waarom het meebrengen van (zwerf- en asiel-)dieren uit vakantielanden met klem wordt afgeraden is dat veel van deze dieren slecht gesocialiseerd zijn. Eenmaal bij ons blijken ze dan bijvoorbeeld onzindelijk te zijn, slecht te luisteren of angstig gedrag te vertonen. Deze dieren worden daarom dikwijls al korte tijd na terugkomst in Nederland of België naar een asiel gebracht. Het zwerf- of asieldier dat met goede bedoelingen werd meegenomen vanaf de vakantiebestemming naar huis, werd thuisgekomen dus niet die gezellige huisgenoot die men voor ogen had.

De vierde reden is dat het weghalen van honden uit een slechte situatie, de situatie zelf niet oplost. Zolang de honden ter plekke zich blijven voortplanten, en de plaatselijke bevolking de honden niet verzorgt, zullen er altijd verwaarloosde zwerfhonden worden aangetroffen op deze locaties.

Ten slotte zijn de diverse partijen uit de gezelschapsdierenbranche van mening dat het redden van zielige honden geen goede reden is om een hond te nemen. Deze impulsaanschaf valt niet onder het door hen voorgestane verantwoord hondenbezit. Verantwoord hondenbezit wil onder andere zeggen dat goed over de aanschaf van de hond wordt nagedacht, dat de aspirant-hondenbezitter zich bewust is van zijn/haar verantwoordelijkheden en dat op basis van deugdelijke informatie een hond wordt uitgezocht die bij de gezinssituatie past.

Het advies is dus: Neem geen zwerf- en asieldieren uit het buitenland mee naar huis! Als men toch iets wil doen voor zwerf- of asieldieren uit het buitenland, dan kan men bijvoorbeeld geld of voeding schenken aan een dierenbeschermingsorganisatie ter plaatse. Deze organisaties maken gebruik van castratieprogrammas, waardoor de problematiek ter plaatse wordt aangepakt.

Dit gezamenlijke advies met betrekking tot het meebrengen van nieuwe huisdieren uit vakantielanden wordt gegeven door:
het Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG), Dibevo, Dierenbescherming, Faculteit Diergeneeskunde (Universiteit Utrecht), Hondenbescherming, Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, Platform Verantwoord Huisdierenbezit, Raad van Beheer op Kynologisch Gebied inNederland en SAVAB-Flanders (Small Animal Veterinary Association  Belgium).

GINN wil hier gaarne op inhaken cq. reageren:

Het is i.d.d. af te raden om zo maar een hond uit het buitenland mee te nemen, zonder dat de hond eerst getest is op bijvoorbeeld mediterrane ziekten en zonder de benodigde vaccinaties en gezondheidstesten. Men loopt zelfs een gerede kans dat zonder de juiste papieren de hond bij de douane in beslag genomen wordt Men spreekt over babesiose en ehrlichiose, echter zijn er nog 2 ziektes waar al onze honden op getest zijn, nl. leishmaniose en filariose. AL onze honden zijn hierop getest voordat ze naar Nederland kunnen komen. Helaas rukken diverse ziektes vanwege de klimaatverandering op naar het noorden, men verwacht zelfs dat in 2020 het leishmania- vliegje goed zal kunnen gedijen in ons land.

Het weglaten van leishmania en filaria en het aandragen van hondsdolheid is enigszins "dol" te noemen, in Nederland is geen één geval bekend en bijvoorbeeld in Spanje heerst deze ziekte immers niet en is er geen enkel (recent) geval bekend. Vervolgens spreekt men over echinococose, een ziekte die we voor de eerste keer tegenkomen en derhalve eens op zoek zijn gegaan op internet.

Echinococcus multilocularis is de kleine lintworm van de vos. De vos in centraal Europa is sinds tientallen jaren de drager van deze vossenlintworm. Niet vaak wordt de mens geïnfecteerd. Een enkele keer worden honden en katten in centraal Europa drager. Sinds 1998 wordt zo nu en dan in Groningen en Zuid Limburg een geïnfecteerde vos of muskusrat gevonden, het aantal besmette vossen lijkt toe te nemen.Consumptie van wilde bosvruchten, paddenstoelen en valfruit kunnen een besmettingsbron vormen. De mens kan tevens de infectie oplopen door de eieren op te nemen die een besmette hond of vos bij zich draagt.

ALLE honden van GINN zijn behandeld tegen ALLE soorten wormen, echter raden wij de mensen in Groningen en Zuid Limburg vanaf heden aan, om hun honden elke 3 tot 4 weken te behandelen met een goed anti-wormmiddel met het bestanddeel praziquantel.

Het komt helaas voor dat sommige stichtingen en/ of initiatieven het niet zo nauw nemen. Zoek een hond uit op de website, betaal alvast van tevoren (via Marktplaats bijv.), de beschrijving klopt van tijd tot tijd niet en omdat adoptanten toch eenmaal betaald hebben, krijgen ze niet de juist oh zo extra belangrijke nazorg. Men legt het probleem in de handen van de adoptant en trekt zich als stichting of initiatief terug. Gelukkig zijn er ook nog goede stichtingen, waar men wel nazorg pleegt en we raden iedere geïnteresseerde aan om zich goed in te lezen en vooral vele, vele vragen te stellen.

Alle door GINN geadopteerde dieren blijven bijvoorbeeld levenslang onder de hoede van GINN, wij zijn van mening dat elke organisatie dit moet kunnen garanderen. ZO worden de Nederlandse asielen niet extra belast. Onzindelijke dieren hebben wij nooit teruggekregen, dit fenomeen is bij GINN niet bekend.

De vierde reden: ALLE honden worden standaard bij Scooby gesteriliseerd/ gecastreerd en ALLE Nederlandse windhonden ondergaan via GINN hetzelfde lot. GINN is zich zeer wel bewust dat een nestje fokken "not done" is. De adoptanten worden nog eens 2x zeer wel gescreend en men kan zeker niet dezelfde dag een impulsieve aanschaf plegen. We zoeken immers het liefst een warm en veilig mandje voor het leven, kwantiteit voegt NIETS toe, kwaliteit des te meer.

GINN is zich zeer wel bewust dat de dierenbeschermingsorganisaties in Nederland ook niet in staat zijn om alle dierenleed adequaat aan te kunnen pakken. We hebben immers een regering en zolang de politieke partijen geen voortouw trekken en ons een automatische reply of een "Succes met jullie actie" toewensen, vrezen we dat we nog een lange weg te gaan hebben voor de buitenlandse én Nederlandse windhond, het meest geplaagde honden RAS ter wereld.....

Resy Haanen, oud-voorzitter.