Alberto heb ik 4½ jaar geleden in de opvang gekregen.
Alberto was een zeer grote, sterke en indrukwekkende hond.
We hebben met Ginn geprobeerd zijn verleden te achterhalen, die was erg ingewikkeld.
Hij bleek in Denemarken gefokt te zijn en verkocht aan Nederland voor de renbaan.
Toen hij ca. 3 jaar was is hij als vondeling in het asiel gedumpt en toen geadopteerd.
Dit gezin kon hem niet meer aan, Alberto had daar problemen met alleen zijn maar ook behoorlijke dominantieproblemen.
Hij kwam bij mij in de opvang en is tot nu toe een van de moeilijkste maar ook een van de dierbaarste honden die ik ooit heb opgevangen.
In het begin waren er problemen met mijn eigen honden maar ook met de katten en zijn gedrag op straat, dit ging niet zonder muilkorf.
Na een maand hard werken is het gelukt om Alberto de katten te laten accepteren.
Heel triest, na 3 maanden gingen we een stukje apart fietsen door het park, Alberto genoot daar zo van, hij maakte een scherpe bocht en ineens lag hij daar gillend verlamd in het gras.
Röntgenfoto's bij de dierenarts gaven geen duidelijk beeld of zijn rug was gebroken, we hebben toen alles op alles gezet.
5 dagen hebben we geknokt totdat Alberto zelf aangaf dat het niet meer ging, liefdevol maar met veel verdriet hebben we hem toen moeten laten gaan.
Een enorme dank gaat uit naar mijn Dierenarts Bart v.d. Mark in Utrecht en zijn vrouw Freri, Dierenarts Petra de Kriek en assistentes Patricia en Willeke die zich zo hebben ingezet op de praktijk voor Alberto. Maar juist ook door mijn vrienden op dat moment toen Alberto verlamd lag., Margreet en Chris Verlaan, hun zoontje Ricky en Willeke Scheffer.
Dankzij kun kon ik Alberto direct naar de dierenarts brengen, wat fijn om zulke fijne vrienden te hebben en zo'n geweldige dierenarts!

Alberto heeft enorm veel indruk op mij gemaakt,ook op heel veel andere mensen die zo met hem waren begaan en zich hebben ingezet voor hem.
Ik heb veel van hem geleerd en hij is nog dagelijks in mijn gedachten.
Dag Alberto......weet dat ik van je hou!

4 Jaar geleden was ik een middag aan het helpen bij Resy op een plaatsingsdag.
Die dag kwam er ook een transport aan van Paws.
Danté(Manchego) sprong uit de auto,erg mager en met grote verwarde bruine ogen,ik was op slag verliefd!
Ik was niet van plan om er een hond bij te nemen maar zoals zovelen besmet geraakt door het windhondenvirus.....
Hij bleef over na de plaatsingsdag dus hup mee de auto in!
Danté is een lieve rustige hond,slapen kan hij als de beste.
Hij is erg op zichzelf maar als hij eenmaal een knuffelbui heeft ben je wel even bezig.
Danté is van zigeuners geweest die hem zelf naar Paws hebben gebracht,daar heeft hij een paar maanden gezeten.
Verbazingwekkend altijd weer hoe goed ze zich in huis kunnen aanpassen,hij was direct zindelijk en keek niet naar de katten om,de andere honden vond hij ook allemaal prima.
Danté is een erg mooie hond geworden,dat weet hij zelf ook en kan enorm verwaand doen.
Ik noem hem dan ook vaak Zijne Koninklijke Hoogheid of Prins Danté en wilt U komen etc ,een windhond moet je nu eenmaal verzoeken of ze iets voor je willen doen....
Ik moet er vaak om lachen hoe statig hij is.
In het park geniet hij van de aandacht van voorbijgangers die hem even willen aaien,als iemand hem zomaar voorbij loopt kan hij zeer verontwaardigd zijn.
Een heerlijke fantastische hond!

Hallo, ik ben Sissy,

Ik woon bijna drie jaar bij het baasje en het vrouwtje en daar is het heel leuk.
Samen wandelen en zeker het wandelen aan de rolstoel dat is hartstikke gaaf.
Graag doe ik bedelen en als ik niet aan de riem zou lopen, dan ging ik er vandoor.
Ik krijg s'morgens lekker eten en dat is een heel groot feest, dan moet ik altijd de baas of het vrouwtje behoorlijk aanporren dat het té langzaam gaat.
Graag zie ik andere hondje en nu ben ik er niet meer bang voor, want als ik de hondjes mag begroeten, dan is het ook goed.
Ik krijg lekkere hapjes tussendoor en als Léon thuis is dan wordt ik tot in de grond verwend, want van hem krijg ik altijd veel meer dan van het baasje en het vrouwtje.

Dus mensen, het gaat me heel goed en voel me prima op m'n gemak. Drie mooie mandjes heb ik. In de keuken, kamer en in de veranda.
Ik ben een beetje incontinent, maar elke dag krijg ik een tabletje en dan blijf ik bijna droog.
Elke dag wandelen wij in het bos en ik weet al precies de weg, want vaak neem ik de leiding en dan zegt het vrouwtje dat ik naar haar moet luisteren en dat vind ik niet altijd even leuk. Daarbij kan ik behoorlijk mopperen als het vrouwtje en de baas wat lekkers hebben wat ik niet mag en dan laat ik me horen met grommen en zaniken, maar dan moet ik de keuken in. Luisteren is het devies, maar daar mag ik het ook heel goed voor hebben.
Ik ben een Griekse Hélena en ik lig heel graag in de zon, dus van de zomer wordt het weer genieten.
Jullie weten nu hoe het met me gaat.

Hartelijke groeten (wauw!!!) en een flinke poot van Sissy Lambrechts

Resy en ik waren op een dag in een asiel en zagen een hondje met een ingetaped pootje liggen en vroegen wat er mee was.
Hij was vals kregen we te horen. Inslapen hing hem boven het hoofd en Resy en ik keken elkaar aan en we hoefden niets te zeggen,
Chaos ging met ons mee. Zijn pootje was verbrijzeld en hij had veel pijn en hij was ontzettend bang, daarom was hij "vals"
Zijn pootje ging eraf en al snel werd hij een vrolijk mannetje.
Hij kwam bij ons revalideren waarbij ik van tevoren al zei dat ik vast geen afstand meer zou kunnen doen. Ik had gelijk.
Na een paar maanden hebben we besloten hem te houden.
We hebben nu een vreselijk leuk vrolijk en lief mannetje aan hem.
Hij heeft absoluut geen last van het feit dat hij een pootje mist en hij raced door de tuin, zeker net zo hard als de andere honden.

Patrick en Anita

Dino is een stoere kruising van 12 jaar die voor de 3e keer terug was gebracht naar een Nederlands asiel hetzijnde als kruising Greyhound. Die is er waarschijnlijk dan heel hard voorbijgelopen :-)
Dino kwijnde weg in het asiel en Daniella Schabelreiter (dochter van May/oud consulente) en Resy zijn naar hem gaan kijken.
Daniella wilde hem heel graag hebben, maar dat ging niet wegens priveomstandigen, zodoende kwam hij mij in opvang. De laatste eigenaar had geen tijd meer voor Dino en hij zou moeite hebben met alleen zijn en niet goed omgaan met andere reuen.
Bij mij zit hij met nog 4 reuen en 3 teven en dat gaat grandioos, ook buiten met andere honden.
Dino is een grote goedzak, enorm lief en buiten nog erg actief en vrolijk.
Na een maand opvang kon ik hem niet meer wegdoen, ik was helemaal verknocht geraakt aan deze gabber!

We hebben Fabio geadopteerd toen we met Hebe op de Ginn-reunie waren van 2003. Hij was toen al een tijdje bij May in de kost. May had hem Fabio genoemd en dat hebben we zo gelaten. Toen wij hem mee namen was hij ongeveer 4 maanden oud. Met hem gaat ook alles goed .Hij is alleen heel onzeker. Hij wil constant op je schoot zitten of bij je liggen. Een eeuwige pup, zeg ik altijd.

Fabio komt van Paws

Groetjes Rene en Helma Santegoets

Binkie (heette eerst Whippo) is vorig jaar bij mij in opvang gekomen, hij is Nederlandse kruising Greyhound van 5 jaar
Zijn eigenaars hadden hem 4 jaar daarvoor uit het asiel gehaald.
Binkie had erge zindelijksheidproblemen.
Er was al het nodige onderzocht maar toen hij bij mij was bleek hij wel erg veel te drinken.
Na een verdere medische zoektocht is gebleken dat hij een hormoonafwijking heeft (Nephrogene Diabetis Insipidus).
Ondanks de medicijnen daarvoor bleef Binkie erg onzindelijk,met name als je hem maar even alleen laat.
Na 4 maanden opvang had ik wel door dat hij in principe niet plaatsbaar was en heb toen besloten dat hij officieel van mij zou worden. Niet altijd even makkelijk maar ik ben veel thuis en heb een tuintje waar hij de hele dag door kan plassen als hij moet.
Binkie is enorm lief en aanhankelijk,voor een Greyhound wel erg nerveus maar dat gaat na een jaar hier ook al een stuk beter. Hij is erg lief met mijn andere honden en katten, buiten kan hij wel eens erg stoer doen naar andere reuen, maar als je boe zegt is hij zo weg!
Hij is erg energiek, in het park is hij altijd in de weer en slooft zich vaak erg uit, een beetje maf is hij we l:-)
Mijn andere Grey en Galgo's zijn liever lui dan moe, met Binkie pak ik dan ook wel eens apart de fiets om extra door het park te gaan scheuren, het is een genot om hem zo hard te zien rennen.
Ondanks de zindelijkheidsproblemen heb ik een heerlijke gezellige hond aan hem en ben blij dat hij hier is!

Zara (op beide foto's het rechter hondje) komt van het dodingsstation Bilbao.
Ze kwam bij ons in februari 2004. Een heel lief hondje, dat volgens haar paspoort reeds 10 jaar oud was. We kregen heel gauw in de gaten dat Zara helemaal van slag was, als haar gewone regelmaat doorbroken werd. Alles wat anders was als normaal, deed haar staan bibberen over haar hele lijfje. Je kon het vergelijken met autisme. Vanaf dat moment hebben we geprobeerd om alles zo normaal mogelijk te houden en Zara bloeide helemaal op. Ze was het zonnetje in huis. Er ging geen dag voorbij of ze zorgde voor een enorme lachbui door haar manier van doen, een echte clown. Meestal worden hondjes geknuffeld, maar Zara knuffelde terug, zo intens, dat je altijd moest zorgen dat je steun had. Tot ons groot verdriet overleed Zara op 21 januari 2005 aan een zware hersenbloeding. De ene dag haalde ze nog haar kolderieke toeren uit en de volgende dag was ze er niet meer....we hadden zo graag nog zoveel jaartjes van haar willen genieten. We zullen haar nooit vergeten, want een hond als Zaartje mis je iedere dag.........

Dit is onze Galgo Luna, aangezien ze zo wit is als de maan hebben we haar deze naam gegeven. Sinds 15 mei 2004 hebben we haar in ons hart gesloten. Ze is nu dus precies een jaar bij ons! Voordat ze bij ons kwam heette ze Princessa en zat in een pleeggezin van Paws in Spanje. Daar is ze vier weken lang liefdevol opgevangen. Aangezien we nog nooit eerder een hond hadden gehad vonden we het reuze spannend. Met goede adviezen van Angely van Cooten kwamen we de eerste spannende weken goed door. We hebben met Luna echt een lot uit de loterij. Vanaf het begin af voelde het goed aan en was het al snel of ze altijd al deel had gehad aan ons gezin. Ze heeft een heel zachtaardig karakter en vindt iedereen lief en aardig maar daarentegen is ze buiten een echte "doerak". We zijn dol op haar en kunnen haar echt niet meer missen!

De hartelijke groeten van de familie De Vroede uit Almere

Vorig jaar tijdens de ginn reunie hebben wij Murphy gehaald. Hij was toen nog een kleine pup van ongeveer 4 maanden oud.

Murphy was een echte pup die wij alles nog moesten leren en afleren. Het aanleren ging prima het afleren iets minder. Hij was erg leergierig en binnen een paar weken kon hij zitten, liggen en een hindernissenparcours lopen. Dat laatste hadden onze kinderen hem geleerd. Je kon wel merken dat Murphy podenco bloed in zich had, want hij was soms erg druk en vooral erg doof op dat moment. Verder was het een hond met een heel erg apart karakter hij voelde perfect je stemming aan en als de kinderen verdrietig waren ging hij ze op zijn manier troosten. Het was een verschrikkelijk lieve hond.
Was… op 3 januari is Murphy door een heel stom ongeluk overleden, de sluiting van de halsband bleef achter boomschors haken en ging los, helaas kwam er op dat moment net een auto langs en was Murphy zijn heel jonge leventje voorbij. Ondertussen hebben we twee andere honden geadopteerd, Rinaldo en Nena, maar we missen hem nog steeds en hadden hem heel graag op de zomerreunie willen laten zien, we waren zo trots op hem.

René, Talina. Werner, Laura, Kimberley en Niels

Digger is in augustus 2004 bij ons komen wonen op aanbeveling van Anita P. die beweerde dat Digger een echte knuffelkont was. Daarmee heeft ze niets teveel gezegd, want een grotere knuffelkont als Digger kunnen we ons niet voorstellen. In de onmogelijkste posities kruipt hij lekker tegen je aan en hij zou het liefst in je kruipen. Gewillig laat hij zich neerleggen en verleggen zoals je het uitkomt, net zoals je met een teddybeer zou doen. In wakkere toestand daarentegen moet je alles opruimen, want Digger heeft een voorliefde voor hogere plaatsen, bij voorkeur waar eten staat maar dat laatste is geen must. We troffen hem al aan op de aanrecht, op het fornuis, op de wasmaschine en op de diepvriezer.
Kortom een heerlijke hond die we voor geen goud zouden willen missen.

Tobias, een Nederlands/Belgische Whippet.
Geboren: 31 Mei 1995
Overleden: 4 November 2004

Tobias, een hond die vele harten heeft geraakt.
Zo'n lieve hond die het te moeilijk gehad heeft in zijn leven, wij wensten hem juist het allerbeste toe maar konden hem dat niet geven, hoe we ook zochten.
Rust zacht lieve Tobias...

Jacqueline, Gonnie, Dorrith en Rene, Resy en Jan, Jouetta ,Ine, Anita, Danielle en Alex en alle andere medewerkers van Ginn en namens iedereen die zo begaan met je was....