China van Anjo Verburg (19 januari 2000)
 |
Hoi dit is ons zorgenkindje China, nog steeds niet zindelijk, in januari 2000 bij ons gekomen. De 19e om precies te zijn. In overleg met Resy. Spookjes in haar kopje, nog steeds na zoveel jaren, ze is volkomen gelukkig, ze hoort niet goed, en alles moet volgens een vast patroon lopen. Haar oorspronkelijke naam is ook China, door Fermin gegeven, ze was eerst ergens anders geplaatst, maar dit werkte niet.
Hoop dat dit berichtje goed overkomt. Kleine China is mijn favorietje, niet helemaal eerlijk naar de andere hondjes, ik doe mijn best, maar oh wat hou ik van haar. Het zal wel altijd moeilijk blijven maar dat maakt niet uit.
Groetjes,
Anjo |
|
Bonito van Anjo Verburg (december 2000)
  |
| Hierbij foto's van onze grote kerel Bonito, uitgezocht door Fermin als "husband" voor Gitana en China, helaas maar een maand bij ons geweest, overleden op 6 januari 2001 , maar we zullen hem nooit vergeten. Ik vind het nog steeds heel triest, maar je moet het maar gewoon aanvaarden, slechts 1 maand bij ons geweest, maar hij heeft een onuitwisbare indruk gemaakt. Een geweldig kereltje, en verdient het om ook opgenomen te worden in het fotoboek. |
|
Romy van Guud, Sandra, Kas en Stijn Koenraads uit Weert (september 2000)
 
In Scooby-Spanje werd Romy Melissa genoemd. Toen wij haar in september 200 0 in Roermond adopteerden was Romy ca. 4 jaar en ze wordt dit jaar 9.
Romy is naar ons idee de makkelijkste hond ooit geboren. Bij aankomst was ze erg getraumatiseerd maar tegenwoordig is zij vrolijk, superlief, spontaan en nooit stout. Zo'n lieverd krijgen wij nooit meer! |
Nena van Ina en Eric Venema (20 februari 2000)

Nena (Galgo, op de foto samen met Isis), waarschijnlijk heette ze Linda toen zij van Scooby bij Resy kwam. In mei 1999 geschat op 1 1/2.
Nena is geplaatst geweest dit was te zien tijdens een uitzending van Martin Gaus "Dierenmanieren". Na 6 weken kwam Nena terug omdat zij niet was wat mevrouw ervan gedacht had.
Eric en ik kwamen in die tijd voor vergaderingen regelmatig bij Resy en dan kwam Nena altijd bij mijn man Eric en dat terwijl Nena heel erg teruggetrokken was. Toen Resy vertelde dat zij voor Nena een warm mandje ging zoeken was het voor Eric duidelijk dat hij Neentje ging ophalen en zo is Nena bij ons gekomen op 20 februari 2000. Wat eens een bescheiden hondje was, wat de hele dag rondliep met een sterk gebogen ronde rug, is nu een ondeugend heerlijk hondje wat gek op eten is en een rond ruggetje zien we nooit meer, want ze wil nu weten dat ze er is.
Ina Venema |
Jody (Tana) van R. Stel (augustus 2000)
 |
Een foto van onze galgo Jody, geadopteerd in 2000. In het begin was ze nog erg schuw voor ons en voor mensen in het algemeen maar inmiddels is ze enorm bijgetrokken. Ze houdt van gezelschap, in de zon liggen en is gaandeweg steeds meer gaan hechten aan comfort. Buiten trekt ze nog regelmatig een sprint samen met onze greyhound. Ze wordt vanwege haar opstaande oren regelmatig vergeleken met een hert :)
mvgr,
R. Stel |
|
Dirkje van Jacqueline Bouman (september 2000)
 |
Dit is Dirkje,via Scooby naar Nederland gekomen in sept 2000.
Ze heeft toen een superbaas gevonden bij Rob Overdijk.
Zij waren een 2-eenheid.
Omdat Rob veel priveproblemen kreeg heb ik zijn meisje tijdelijk opgevangen,na nog meer problemen is Dirk weer hier gekomen en heb besloten met Resy en Rob dat Dirkje niet meer verder door zou gaan naar een ander gezin,ze blijft bij mij sinds Februari 2003.
Rob was daar erg blij mee,heel verdrietig is dat hij in mei 2004 is overleden.
Met Dirkje gaat het gelukkig goed,ze is een van de liefste honden die je maar kan wensen,ik ben blij en dankbaar dat ze hier is,met in gedachten Rob...
Jacqueline Bouman-Utrecht |
|
Liva van Stanny, Marjon, Ilu en Madè (4 oktober 2000)
Overleden 14 mei 2005
 
Al lange tijd heb ik me voor genomen de foto van Liva op deze site te plaatsen maar het kwam er niet van. Nu kan ik niet anders meer het is het enige dat ik nog van haar heb foto's en hele fijne mooie herinneringen.
Ter nagedachtenis aan onze Liva. In ons leven gekomen op 04-10-2000 en gestorven op zaterdag 14-05-2005.
Het afgelopen half jaar ben je een echt oud besje geworden. Je hart en schildklier functioneerden al niet goed meer. Ook je achterbenen konden je niet altijd meer dragen. Zaterdag hebben we je onverwacht moeten laten inslapen, veel te kort maakte je deel uit van onze roedel. Wat een verdriet en wat een leegte. Ik zal je spitse neus missen die je tegen me aan drukte als ik een van de andere honden te lang knuffelde en de wandelingen zijn zonder je sloffende pas niet compleet. Het voelt nog steeds alsof je achter me aan sjokt.
Bedankt greyhoundsinnood dat we dankzij jullie dit ras en vooral Liva hebben leren kennen. Het was een bijzondere ervaring.
Liva "once we'll meet again on the rainbow bridge"
Stanny, Marjon, Ilu en Madè
|
James van Sylvia Hoek (2000)

 |
Ik ben James en ben de trotse baas van een hondenuitlaatservice in Den Haag. Ik moest niets hebben van mannen, aaien, eten, niets wilde ik van ze. Maar toen mijn bazinnetje haar vriend in geruild heeft voor een ander ben ik toch ook voor een man gezwicht. Tegenwoordig kwispel ik zelfs als die gekke vent thuis komt en vind het heerlijk als hij me aandacht geeft. Ook al heb ik een kunststof kruisband en ben ik al wat op leeftijd, in het veld ren ik nog graag als een jonge godin rond, kijk maar... Ik ben blij dat ik 5 jaar geleden naar Nederland mocht komen en ben de gelukkigste hond die er is. Dank je wel Scooby en Ginn! |
|
Niño van
Ietje Tierolff (september 2000)  
Het was in september 2000 toen ik mijn wit/beige scharminkeltje op ging halen bij Resy in Roermond, en ik geloof niet dat er mij iets mooiers had kunnen overkomen dan dit prachtige wezentje!
Omdat er bij mij de mogelijkheid bestond om mijn hond dagelijks mee te nemen naar mijn werk zocht ik naar een daarvoor geschikt gezelschapsdier. Ik zocht dus een hond die om zou moeten kunnen gaan met zijn vrijheid, niet te bang zou zijn, en met allerlei soorten vee overweg zou kunnen zonder dat dat in een moordpartij uit zou monden. Het zou geen onmogelijke wens zijn geweest als ik niet zo'n verwoed liefhebber was van de windhond. Ik moest in een wonder geloven mocht ik een hond vinden van dit ras die aan bovenstaande eigenschappen voldeed. Ik besloot uiteindelijk om, ondanks alle tegenstrijdigheden, toch gewoon voor de windhond te gaan, en dan ook maar meteen voor de Spaanse Galgo. In de wetenschap dat ik altijd wel een oplossing zou vinden mochten de dingen niet zo lopen als ik gepland had.
En zo trof ik mijn wonderkind Niño, de meest ongecompliceerde hond die je je voor kunt stellen. Niño is ongelooflijk lief, trouw, gehoorzaam, speels, grappig, mooi, avontuurlijk, stoer en slim! Het is een hond die niet in zeven sloten tegelijk loopt. Bewust van zijn kwetsbaarheid gaat hij uiterst behoedzaam, doch vol zelfvertrouwen, door het leven.
Helaas moet ik hier een kleine uitzondering aan toevoegen, en dat is het fenomeen KATTEN! Deze beestjes wekken bij hem een allesoverheersende woede op. Mits ik het arme viervoetertje zelf eerder in de smiezen heb dan hij is er nog een kans dat hij op mijn “vriendelijke” verzoek de jacht niet in zal zetten. Gelukkig zit het echte moordlustige hem niet in het bloed waardoor deze felle confrontaties dan ook met een sisser aflopen.
We zijn alweer enkele jaren samen en letterlijk onafscheidelijk. Je zult ons dan ook zeer zelden afzonderlijk van elkaar treffen, en ik hoop dat dat nog lang zo zal blijven!
Groetjes, Niño en Ietje
|