Hoi allemaal,

Ik lees net de update van Resy over jullie Ierse greys.
Zoals het denk ik inmiddels bekend is bij jullie, heb ik vorig jaar 2 Ierse greys uit een rescue bij de Tralee baan geadopteerd, ook in de buurt gelegen van Limerick. Ik wil jullie een hart onder de riem steken voor deze lieverds.

Op Jester werd ik al gelijk verliefd. Daar straalt de onderdanigheid van af. Voor Solid heb ik ook een zwak. De honden van deze leeftijd hebben al een gigantisch verleden. Ik ben zo blij dat er enkele bij jullie zijn. Zij zijn veilig.

De reden dat ik regelmatig via de Greyzette laat weten hoe het hier in huis gaat met mijn zes honden, heeft ook wel degelijk te maken met het feit om meer bekendheid aan mensen te geven die nog niet (helemaal) over de streep van adoptie zijn.

Hier is het een succes story met mijn/jullie Spaanse liefjes Madonna en Tigresa en mijn Iertjes. Zoals ik ze meemaak raak ik steeds meer onder de indruk van hoezeer ze thuis tot hun recht komen en wat voor vreselijk verleden ze moeten hebben gehad. Mijn teefje was erg timide, durfde niet blij te zijn en na een poos kreeg ik het gevoel dat ze doorkreeg dat ze van haar leven mocht genieten. Het zijn ontzettende kroeldozen. Nu springt ze bescheiden tegen me op en durft haar speelse aard te laten zien.

Joey, de reu en racer tot eind 2007 gaat helemaal uit zijn dak in Apeldoorn, het Leesten. Hij racet maar rond, wel met korf om omdat ik hem niet durf te vertrouwen met kleine hondjes gezien zijn race-achtergrond. En hij weet ook dat hij in dat opzicht niets kan beginnen. Voor mij een uiterst veilig gevoel en hij kan gaan waar hij wil, en komt iedere keer trouw terug om vervolgens weer weg te sjezen. Geweldig!

Met katten in zicht wordt het een ander verhaal. Het kan volgens mij niet anders dan dat deze honden met levende prooi zijn getraind. Wonderlijk was het wel dat hij weinig interesse in mijn ratjes (wel in de kooi) heeft gehad. Zouden ze loskomen dan wordt het anders. Ze raken gefixeerd op alles wat buiten beweegt. Dat is hun "gebruiksaanwijzing" en dat is niet verwonderlijk.
Maar binnenshuis... "40 miles per hour couch potatoes". Ze slapen uuuuren, en vinden niets heerlijker dan te worden aangehaald.

Wat hebben ze veel gemist in hun vorige leven, helaas een fractie van het bizar aantal gefokte honden vindt het geluk door in een opvang te komen. Het verbaast me dat jullie greys nog niet geplaatst zijn.

De greyhoundvoorvechters hebben er prachtige bewoordingen voor om deze honden te omschrijven. Ze zitten in mijn hart, voor altijd.

Ik wens jullie hondjes alle geluk toe, en jullie ook, zo toegewijd als jullie zijn.

Aan mijn muur hangt een gedicht ingelijst, afkomstig van de site "Greyhoundmuses"en heet "Thank You All".... De vele gedichten die op deze site staan, geven hartverscheurend weer wat deze honden meemaken,

Liefs,
Erna,

(Oldenzaal)


Als aansluiting op deze prachtige tekst van Erna, willen we u attent maken op de volgende video die op dit moment veel aandacht krijgt op youtube. We willen wel een aantekening maken vanuit GINN dat de kennel die in deze beelden voorkomt niet representatief is voor ALLE kennels. Op dit moment wordt de situatie van deze betreffende kennel en van de eigenares/trainster onderzocht door een vertegenwoordiger van de racing board! Maar helaas is dit wel een situatie die nu en dan voorkomt.

We plaatsen uitsluitend de link, omdat men de beelden kan ervaren als zeer emotioneel en erg verontrustend.

http://www.youtube.com/watch?v=nAYRrj2PuKI