Tercera in de spotlights.

Tercera is een van de vele Podenco's die zijn gered uit de hel van Es Cubells op Ibiza. Ze heeft vrij gezworven in een 'wild' roedel en moest nest na nest produceren zodat haar pups voor 'duur' geld konden worden verkocht, want daar gaat het de jagers om. Ze kijken niet om naar de gezondheid van hun honden of hun veiligheid, laat staan dat ze hun eten of drinken geven.

Bij het wandelen met Tercera, die door haar jachtinstinct niet overal los kan lopen, krijg ik altijd weer commentaar van mensen die het zielig vinden dat ze aan de riem moet blijven. Dan hoor ik dingen zoals: "Hebben de honden het misschien niet beter in een wild roedel op Ibiza? Dan kunnen ze de hele dag van hun vrijheid genieten en jagen, dat is toch geen mishandeling?".
Dan moet ik altijd weer uitleggen dat passieve mishandeling ook in hoge mate een vorm is van dierenmishandeling en uitbuiting. Een hond is geen wild dier! Het is een huisdier en afhankelijk van de mens.

Wij mensen hebben honden ooit zo afhankelijk gemaakt om ze als gezelschapsdier of ook als werkhonden te kunnen houden. Nu moeten wij mensen er ook de verantwoording voor nemen! Het vrij/los kunnen lopen/rennen en rond kunnen snuffelen is weliswaar een belangrijk deel van een hondeleven, maar een hond heeft zoveel meer nodig! Medische zorg, liefde en aandacht, een warm mandje, regelmatig eten, een routine hebben waardoor ze zich zeker en beschermd voelen, zijn allemaal hele belangrijke aspecten van een hondenleven en dat hebben de honden die op straat rondzwerven allemaal niet.

In Tercera's roedel waren honden die zaten onder de zeer pijnlijke schurft en hadden daardoor bijna geen vacht meer. Andere weer hadden grote tumoren aan hun buik hangen, ze zaten allemaal onder de parasieten, hun lichaam was bezaaid met bloedzuigende teken en vlooien, alle honden waren sterk ondervoed en hadden dus altijd honger en de teefjes moesten alsmaar pups produceren. Bij kou en hitte hadden deze honden geen bescherming. Dit is passieve mishandeling en uitbuiting van een huisdier!
Dus nee, ze hebben het niet beter in een wild roedel!

Dit heb ik ook ervaren toen ik Tercera in de opvang nam, ze is supersnel gewend aan het goede leven met zachte, warme mandjes en regelmatig eten. Ik zag dit schuchtere, onderdanige teefje opbloeien, haar vacht mooier worden, zag haar voor het eerst voorzichtig met een speeltje gooien en hoewel ze nog steeds aan mensen moet wennen, zie ik ook dat ze met de dag meer zelfvertrouwen opbouwt. Nu al loopt ze met geheven staart op het strand en heeft daar veel praatjes.
Ze komt naar me toe en geeft me haar pootje als ze geknuffeld wil worden. Ze komt dan ook op de bank half naast mij hangen, het zal nog wel een tijdje zal duren voordat ze echt naast me op de bank durft te gaan liggen. Ze kan ook al goed alleen blijven samen met mijn roedel. Als ik dan naar huis kom, trekt ze haar linker lipje omhoog (ja hoor, ze lacht) en kwispelt van blijdschap.
Steeds vaker zie ik haar stiekem heerlijk ontspannen op haar rug liggen. Ik zelf heb drie erg vriendelijke honden die bij onze wandelingen iedereen, mens en dier, begroeten en dat heeft Tercera nu ook al een beetje van hun overgenomen, dus het gaat met het vertrouwen in de mens ook steeds beter.

Eigenlijk is ze de perfekte hond en als ik niet al drie honden had zou ik haar meteen zelf houden.
In huis heb je geen hond aan haar, ze is bescheiden en slaapt veel en is goed zindelijk, blaft nauwelijks, kan goed alleen blijven voor een paar uurtjes zonder iets te slopen, loopt goed aan de riem, is superlief en sociaal met mens en dier. Daarbij kan ze ook nog goed met katten samenleven.

Nadat Terecera jarenlang is uitgebuit, vertel ik haar altijd dat ze geen pups meer hoeft te krijgen. Nu ben jij aan de beurt om te worden verwend. Nu gaat het helemaal om jou!!! Ze kijkt dan verlegen weg, want mensen te lang in de ogen kijken durft ze nog niet, dat is nog te confronterend en te eng voor haar, maar ze geeft me dan haar poot als teken dat ze geknuffeld wil worden en dan weet ik dat ze me begrijpt!

Wij zoeken voor haar lieve baasjes die geduld hebben en humor, want dat heb je nodig bij een Podenco. Ook wensen we voor haar in haar nieuwe familie een of meerdere hondemaatjes, want daar kan ze zich optrekken. Het zou mooi zijn als ze regelmatig de kans krijgt om los te lopen, natuurlijk op het strand of op een omheind losloopgebied of een grote tuin, want rennen vindt Tercera het einde.

U krijgt er een hond met een super karaktertje, een vriendin voor het leven.

Mona, opvangmoeder van Tercera